ประวัติชีวกโกมารภัจจ์แพทย์ แพทย์ประจำองค์พระพุทธเจ้า

     หมอชีวกโกมารภัจจ์เกิดที่ประเทศอินเดียในสมัยพุทธกาล เป็นบุตรบุญธรรมของเจ้าชายอภัยราชกุมาร พระราชนัดดาของพระเจ้าพิมพิสารแห่งแว้นมคธ ได้ไปเรียนวิชาแพทย์ที่สำนักอาจารย์ทิศปาโมกข์ ณ เมืองตักศิลาโดยได้คำนึงว่า วิชาแพทย์เป็นวิชาที่สามารถช่วยเหลือชีวิตเพื่อนมนุษย์ได้ ตามปกติจะต้องใช้เวลาศึกษา ๑๖ ปี
จึงจะสำเร็จ แต่ท่านศึกษาอยู่เพียง ๗ ปี ก็สำเร็จการศึกษา แล้วกลับกรุงราชคฤห์ ส่วนอาจารย์ของท่านได้เดินทางไปเผยแพร่วิชาแพทย์ที่ประเทศจีนต่อไปพระเจ้าพิมพิสารได้ทรงแต่งตั้งให้หมอชีวกโกมารภัจจ์เป็นแพทย์หลวงและเป็นหมอประจำตัวของพระพุทธเจ้า ท่านได้รักษาโรคให้แก่ผู้คนเป็นจำนวนมากโดยไม่เลือกชั้นวรรณะทั้งด้วยยาและการผ่าตัด

     ต่อมาพระพุทธเจ้าได้ทรงกำหนดวันที่จะเสด็จดับขันธปรินิพพานไว้ล่วงหน้า ๓ เดือน แล้วเดินทางไปเสด็จดับขันธปรินิพพานที่กรุงกุสินารา เมื่อใกล้จะครบกำหนดวันเพ็ญเดือน ๖ ได้ทรงพระประชวรหมอชีวกโกมารภัจจ์จึงปรุงยาขึ้นเพื่อถวาย โดยกำหนดว่ายานี้เพียงเม็ดเดียวก็จะสามารถรักษาโรคทั้งหลายที่เกิดแก่พระพุทธองค์ได้ แต่พระพุทธเจ้าไม่ทรงรับยานั้นและทรดับขันธปรินิพพานตามกำหนด หมอชีวกโกมารภัจจ์ เกิดความเสียใจเป็นอย่างมาก ได้หลยไปจำศีลภาวนาอยู่ในถ้ำและได้รจนาตำราวิชาแพทย์ไว้มากมาย อันเป็นคุณต่อชนรุ่นหลัง เป็นอันมาก คนไทยนับถือท่าน ชีวกโกมารภัจจ์เป็นครูแพทย์ไทยท่านหนึ่ง